رواﯾﺘﯽ واقعی از ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎروري، آﮔﺎﻫﯽ و ﻧﻘﺶ روانﺷﻨﺎﺳﯽ ﺳﻼﻣﺖ
ﮔﺎﻫﯽ دردﻧﺎكﺗﺮﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪاي ﮐﻪ ﯾﮏ ﻓﺮد ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ، اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ “ﭼﺮا ﺑﯿﻤﺎر ﺷﺪم؟”؛ ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ: “ﭼﺮا زودﺗﺮ ﻧﻤﯽداﻧﺴﺘﻢ؟”
ﭼﻨﺪ روز ﭘﯿﺶ، دﺧﺘﺮ ﺧﺎﻧﻤﯽ 35 ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮاي ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﺮﮐﺰ درﻣﺎن ناباروری ژیوار ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد. ﻣﺠﺮد ﺑﻮد و ﺧﻮدش ﻫﻢ ﻣﺎﻣﺎ؛ اﻣﺎ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮرﺳﯽﻫﺎ ﺑﺎ اﻧﺘﻈﺎراﺗﺶ ﻓﺎﺻﻠﻪ زﯾﺎدي داﺷﺖ. ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪاﻧﯽ او ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺎﯾﯿﻦ ﮔﺰارش ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺗﻌﺪاد ﺗﺨﻤﮏﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ در ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺗﺨﻤﺪان ﺑﻪ دﺳﺖ آورد، ﮐﻤﺘﺮ از ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ اﻣﯿﺪوار ﺑﻮد.
آﻧﭽﻪ ﺑﯿﺶ از ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻢ آﻣﺪ، ﻓﻘﻂ ﻧﮕﺮاﻧﯽ او درﺑﺎره ﻧﺘﯿﺠﻪ درﻣﺎن ﻧﺒﻮد؛ اﻧﺪوﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺳﺶﻫﺎﯾﺶ ﭘﻨﻬﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد. ﻣﺪام ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ و ﻣﯽﭘﺮﺳﯿﺪ ﭼﺮا زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺟﻮانﺗﺮ ﺑﻮد و ﺳﻄﺢ AMH او ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﻮد، ﮐﺴﯽ درﺑﺎره ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﺣﻔﻆ ﺑﺎروري ﺑﺎ او ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮده ﺑﻮد؟!
ﺣﺴﺮﺗﺶ اﯾﻦ ﺑﻮد:
“ﮐﺎش در ﺑﯿﺴﺖوﭘﻨﺞ ﯾﺎ ﺑﯿﺴﺖو ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻻزم ﻧﯿﺴﺖ ﺣﺘﻤﺎً ازدواج ﮐﻨﻢ و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻓﮑﺮ ﺣﻔﻆ ﺑﺎروري ام ﺑﯿﻔﺘﻢ. ﺷﺎﯾﺪ ازدواﺟﻢ ﺳﺎلﻫﺎ ﻃﻮل ﺑﮑﺸﺪ؛ ﭼﺮا ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺖ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﻢ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻢ درﺑﺎره ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ؟”ﺑﺮاي اﯾﻦ دﺧﺘﺮ ﺧﺎﻧﻢ، ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻌﺪاد ﺗﺨﻤﮏﻫﺎ ﻧﺒﻮد؛ اﻧﺪوه ﻓﺮﺻﺖﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺗﺼﻮر ﻣﯽﮐﺮد ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺖ زودﺗﺮ درﺑﺎره آنﻫﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮد.در ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﯽ، آدم ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﯾﮏ ﻧﺘﯿﺠﻪ آزﻣﺎﯾﺶ ﻣﻮاﺟﻪ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺑﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاي از اﺣﺘﻤﺎلﻫﺎ، اﻧﺘﺨﺎبﻫﺎي ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻧﮕﺮاﻧﯽﻫﺎي آﯾﻨﺪه و ﭘﺮﺳﺶﻫﺎﯾﯽ روﺑﻪروﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦدادن ﺑﻪ آنﻫﺎ ﻫﻤﯿﺸﻪ آﺳﺎن ﻧﯿﺴﺖ!!
وﻗﺘﯽ اﻃﻼﻋﺎت دﯾﺮ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽ آﯾﻨﺪ
در زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺴﯿﺎري از زﻧﺎن، ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي درﺑﺎره ﺑﺎروري ؛ ﺑﻪ ازدواج، ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺷﺮﯾﮏ ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﺛﺒﺎت اﻗﺘﺼﺎدي و ﺷﺮاﯾﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮔﺮه ﺧﻮرده اﺳﺖ.
ﮔﺎﻫﯽ ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎروري ﺑﻪ آﯾﻨﺪه ﻣﻮﮐﻮل ﻣﯽﺷﻮد ، آﯾﻨﺪهاي ﮐﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ ﭘﺲ از ازدواج، ﻓﺮﺻﺖ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮاي ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي درﺑﺎره ﻓﺮزﻧﺪآوري ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﺪ.اﻣﺎ
زﯾﺴﺖﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﺎروري اﻟﺰاﻣﺎً ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﺷﺨﺼﯽ ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﻧﯿﺴﺖ.
ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪان، ﺑﺮآوردي از ﮐﻤﯿﺖ ﺗﺨﻤﮏﻫﺎي ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪه در ﺗﺨﻤﺪانﻫﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻦ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ؛ اﻟﺒﺘﻪ ﺳﺮﻋﺖ اﯾﻦ ﮐﺎﻫﺶ در ﻫﻤﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﯾﮑﺴﺎن ﻧﯿﺴﺖ. ﻫﻮرﻣﻮن AMH و ﺷﻤﺎرش ﻓﻮﻟﯿﮑﻮلﻫﺎي آﻧﺘﺮال در ﺳﻮﻧﻮﮔﺮاﻓﯽ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﺰﺷﮏ در ارزﯾﺎﺑﯽ ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪان و ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﭘﺎﺳﺦ اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺗﺨﻤﺪان ،ﮐﻤﮏ ﮐﻨﻨﺪ.ﺑﺎاﯾﻦﺣﺎل، ﭘﺎﯾﯿﻦﺑﻮدن AMH ﺑﻪﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﻧﺎﺑﺎروري ﻗﻄﻌﯽ ﻧﯿﺴﺖ و ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺻﺮﻓﺎً ﺑﺮ اﺳﺎس ﯾﮏ ﻋﺪد، اﺣﺘﻤﺎل ﺑﺎرداري ﻃﺒﯿﻌﯽ آﯾﻨﺪه را ﺗﻌﯿﯿﻦ ﮐﺮد. ﺳﻦ، ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺗﺨﻤﮏ و ﺳﺎﯾﺮ ﻋﻮاﻣﻞ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻧﯿﺰ اﻫﻤﯿﺖ دارﻧﺪ. در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل، ذﺧﯿﺮه ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺑﻪدﺳﺖآﻣﺪن ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﺘﺮي ﺗﺨﻤﮏ در ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﻓﺮﯾﺰ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﮐﻪ اﻫﻤﯿﺖ آﮔﺎﻫﯽ و ﻣﺸﺎوره ﺑﻪﻣﻮﻗﻊ را ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
ﭘﺮﺳﺶ اﺳﺎﺳﯽ اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ زﻧﺎن ﺑﺎﯾﺪ در ﺳﻦ ﻣﺸﺨﺼﯽ ﺗﺨﻤﮏﻫﺎﯾﺸﺎن را ﻓﺮﯾﺰ ﮐﻨﻨﺪ ، ﺑﻠﮑﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﻓﺮﺻﺖ دارﻧﺪ ﭘﯿﺶ از ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي درﺑﺎره ازدواج و ﻓﺮزﻧﺪآوري، اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﻓﯽ درﺑﺎره ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎروري و ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد ﺑﻪ دﺳﺖ آورﻧﺪ؟
ﺳﻦ ﺗﺨﻤﮏ : ﭼﺮا در زﻣﺎن ﻓﺮﯾﺰﮐﺮدن اﻫﻤﯿﺖ دارد؟
در ﺑﺤﺚ ﺣﻔﻆ ﺑﺎروري، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺗﻌﺪاد ﺗﺨﻤﮏﻫﺎ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ؛ اﻣﺎ ﮔﺎﻫﯽ ﻧﮑﺘﻪاي اﺳﺎﺳﯽ زﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪ آن ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد: ﺳﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﻨﮕﺎم ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ، ﺑﻪوﯾﮋه از ﻧﻈﺮ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺗﺨﻤﮏ و اﺣﺘﻤﺎل ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ آﯾﻨﺪه، اﻫﻤﯿﺖ ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎدي دارد.ﺑﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻦ، ﻫﻢ ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪان ﻋﻤﻮﻣﺎً ﮐﺎﻫﺶ ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻫﻢ اﺣﺘﻤﺎل اﺧﺘﻼﻻت ﮐﺮوﻣﻮزوﻣﯽ در ﺗﺨﻤﮏﻫﺎ اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽﯾﺎﺑﺪ.
ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ، ﺗﺨﻤﮏﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺳﻨﯿﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ، ﺑﻪﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺑﺎروري ﻣﻄﻠﻮبﺗﺮي دارﻧﺪ.ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل، ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺻﺮﻓﺎً ﺑﺮ اﺳﺎس ﺗﻌﺪاد ﺗﺨﻤﮏﻫﺎ ﮔﻔﺖ ﺧﺎﻧﻤﯽ ﮐﻪ در 28ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﺘﺮي ﺗﺨﻤﮏ ﻓﺮﯾﺰ ﮐﺮده، ﺣﺘﻤﺎً در آﯾﻨﺪه ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﻬﺘﺮي از ﺧﺎﻧﻤﯽ ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪ در 40ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺗﺨﻤﮏ ﻣﻨﺠﻤﺪ ﮐﺮده اﺳﺖ. اﻣﺎ ﺗﺨﻤﮏﻫﺎي ﻓﺮد ﺟﻮانﺗﺮ، ﺑﻪﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ، از
ﻣﺰﯾﺖ زﯾﺴﺘﯽ ﻧﺎﺷﯽ از ﺳﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ.ﻋﻮاﻣﻠﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻌﺪاد ﺗﺨﻤﮏﻫﺎي ﺑﺎﻟﻎ، ﺑﻘﺎي آنﻫﺎ ﭘﺲ از ﮔﺮمﮐﺮدن، اﺣﺘﻤﺎل ﻟﻘﺎح، رﺷﺪ ﺟﻨﯿﻦ و ﻣﻮارد دﯾﮕﺮ ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﻬﺎﯾﯽ اﺛﺮ ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ. ﺗﻌﺪاد ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺗﺨﻤﮏ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﺣﺘﻤﺎل ﺗﺠﻤﻌﯽ دﺳﺘﯿﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﺪ زﻧﺪه را اﻓﺰاﯾﺶ دﻫﺪ، اﻣﺎ ﻟﺰوﻣﺎً ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺰﯾﺖ ﺳﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ را ﺟﺒﺮان ﮐﻨﺪ.
ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎي ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ اﻧﺠﻤﺎد ﺗﺨﻤﮏ ﻧﯿﺰ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﻦ ﻫﻨﮕﺎم ﺑﺮداﺷﺖ ﺗﺨﻤﮏ و ﺗﻌﺪاد ﺗﺨﻤﮏﻫﺎي ﺑﺎﻟﻎ ﻣﻨﺠﻤﺪﺷﺪه، ﻫﺮ دو در ﺑﺮآورد اﺣﺘﻤﺎل ﺗﻮﻟﺪ زﻧﺪه اﻫﻤﯿﺖ دارﻧﺪ.اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺑﺮاي زﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ دﻻﯾﻞ ﺷﺨﺼﯽ ﯾﺎ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻓﺮزﻧﺪآوري را ﺑﻪ ﺗﻌﻮﯾﻖ ﻣﯽاﻧﺪازﻧﺪ، اﻫﻤﯿﺖ وﯾﮋهاي دارد. آﮔﺎﻫﯽ از اﻣﮑﺎن ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺿﺮورت اﻧﺠﺎم آن ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ زﻧﺎن ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺑﻠﮑﻪ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي ﺑﺮرﺳﯽ اﻧﺘﺨﺎبﻫﺎ ، ﭘﯿﺶ از ﻣﺤﺪودﺗﺮﺷﺪن ﺑﻌﻀﯽ از آنﻫﺎﺳﺖ.
در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل، ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﭘﯿﺎم ﻋﻠﻤﯽ را ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻌﯽ ﺑﺮاي ﺗﺮس ﯾﺎ ﺳﺮزﻧﺶ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد. ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ در ﺳﻦ ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ ﻧﯿﺰ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺮزﻧﺪ را ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ و ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺑﺎ ﻗﻄﻌﯿﺖ ﮔﻔﺖ اﮔﺮ ﻓﺮدي ﭼﻨﺪ ﺳﺎل زودﺗﺮ اﻗﺪام ﻣﯽﮐﺮد، اﻣﺮوز ﭼﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪاي ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ.
**آﮔﺎﻫﯽ زودﺗﺮ، ﻟﺰوﻣﺎً ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﯿﺴﺖ؛ اﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي آﮔﺎﻫﺎﻧﻪﺗﺮي ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﺪ**.
ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ – ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺑﺮاي اﻧﺘﺨﺎب، ﻧﻪ ﺗﻀﻤﯿﻨﯽ ﺑﺮاي آﯾﻨﺪه
ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ ﯾﮑﯽ از روشﻫﺎي ﺣﻔﻆ اﻣﮑﺎن ﺑﺎروري آﯾﻨﺪه اﺳﺖ. ﭘﺲ از ارزﯾﺎﺑﯽ ﭘﺰﺷﮑﯽ و ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺗﺨﻤﺪان، ﺗﺨﻤﮏﻫﺎ ﺟﻤﻊآوري و ﻣﻨﺠﻤﺪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ در ﺻﻮرت ﻧﯿﺎز، در آﯾﻨﺪه ﺑﺮاي درﻣﺎن ﮐﻤﮏﺑﺎروري ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﯿﺮﻧﺪ.ﺑﺮاي ﺧﺎﻧﻤﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺎﻫﺶ ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪان ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪه، ﻣﺮاﺟﻌﻪ ﺑﻪ ﻣﺘﺨﺼﺺ زﻧﺎن و ﻧﺎﺑﺎروري ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ روﺷﻦﺷﺪن ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ؛
از ﺟﻤﻠﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺗﺨﻤﺪان ، اﻣﮑﺎن اﻧﺠﺎم ﭼﺮﺧﻪﻫﺎي ﺑﯿﺸﺘﺮ، ﺗﻌﺪاد اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﺗﺨﻤﮏﻫﺎي ﺑﺎﻟﻎ و ﻣﺤﺪودﯾﺖﻫﺎ و ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎي درﻣﺎن.
ﻫﯿچ ﯾﮏ از اﯾﻦ ﻣﻮارد را ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺑﺪون ارزﯾﺎﺑﯽ ﻓﺮدي ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﮐﺮد. ﮔﺎﻫﯽ ﭼﻨﺪ ﭼﺮﺧﻪ درﻣﺎن ﻣﻄﺮح ﻣﯽﺷﻮد و ﮔﺎﻫﯽ ﭘﺎﺳﺦ ﺗﺨﻤﺪان ﻣﺤﺪود ﻣﯽﻣﺎﻧﺪ. ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ اﻃﻼﻋﺎت دﻗﯿﻖ، ﺷﺮاﯾﻂ ﭘﺰﺷﮑﯽ، ﺗﻮان ﻣﺎﻟﯽ و ﺧﻮاﺳﺘﻪﻫﺎي ﺧﻮد ﻓﺮد ﺻﻮرت ﮔﯿﺮد.
ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ ﯾﮏ اﻣﮑﺎن ﭘﺰﺷﮑﯽ اﺳﺖ، ﻧﻪ ﺑﯿﻤﻪﻧﺎﻣﻪاي ﺑﺮاي ﻣﺎدرﺷﺪن. ارزش آن در اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺮاي ﺑﻌﻀﯽ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ، ﺑﺨﺸﯽ از ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﺑﺎروري آﯾﻨﺪه را ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ.
اﻧﺪوه ﻓﺮﺻﺖ ازدﺳﺖرﻓﺘﻪ – ﻧﻘﺶ روانﺷﻨﺎﺳﯽ ﺳﻼﻣﺖ
از ﻣﻨﻈﺮ روانﺷﻨﺎﺳﯽ ﺳﻼﻣﺖ، آﻧﭽﻪ در اﯾﻦ رواﯾﺖ اﻫﻤﯿﺖ دارد، ﻓﻘﻂ واﮐﻨﺶ ﻫﯿﺠﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺑﻠﮑﻪ اﻧﺪوه ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﺼﻮر ﻓﺮﺻﺖﻫﺎي ازدﺳﺖرﻓﺘﻪ ﻧﯿﺰ ﻫﺴﺖ.وﻗﺘﯽ ﻓﺮد ﺑﺎ اﻃﻼﻋﺎت ﺗﺎزهاي روﺑﻪرو ﻣﯽﺷﻮد، ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﺎرﻫﺎ از ﺧﻮد ﺑﭙﺮﺳﺪ: “اﮔﺮ زودﺗﺮ ﻣﯽداﻧﺴﺘﻢ ﭼﻪ ﻣﯽﺷﺪ؟ اﮔﺮ در آن ﺳﺎلﻫﺎ آزﻣﺎﯾﺶ ﻣﯽدادم، آﯾﺎ اﻣﺮوز ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﻮد؟”
اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶﻫﺎ ﻗﺎﺑﻞ دركاﻧﺪ. ذﻫﻦ اﻧﺴﺎن در ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖﻫﺎي دردﻧﺎك ﺗﻼش ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ را ﺑﺎزﺳﺎزي ﮐﻨﺪ و ﺗﻮﺿﯿﺤﯽ ﺑﺮاي آﻧﭽﻪ رخ داده ﺑﯿﺎﺑﺪ. اﻣﺎ ﮔﺎﻫﯽ اﯾﻦ ﺗﻼش ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻪاي از ﺣﺴﺮت، ﺧﻮدﺳﺮزﻧﺸﮕﺮي و ﻧﺸﺨﻮار ﻓﮑﺮي ﺗﺒﺪﯾﻞ ﻣﯽﺷﻮد.
ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯿﺎن ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖﭘﺬﯾﺮي ﺑﺮاي ﺗﺼﻤﯿﻢﻫﺎي آﯾﻨﺪه و ﺳﺮزﻧﺶ ﺧﻮد ﺑﺎﺑﺖ اﻃﻼﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ در ﮔﺬﺷﺘﻪ در اﺧﺘﯿﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻪاﯾﻢ، ﺗﻔﺎوت ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ. ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﻓﺮد اﻣﺮوز ﺑﺎ آﮔﺎﻫﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ، ﻧﻤﯽﺗﻮان ﻓﺮض ﮐﺮد ﮐﻪ آن زﻣﺎن ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت، ﺧﺪﻣﺎت ﯾﺎ ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي دﺳﺘﺮﺳﯽ داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.ﺣﻤﺎﯾﺖ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ در ﭼﻨﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي اﻧﮑﺎر واﻗﻌﯿﺖ ﯾﺎ اﻃﻤﯿﻨﺎندادن ﻏﯿﺮواﻗﻌﯽ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺑﻠﮑﻪ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ ﻓﺮد ﺑﺮاي دﯾﺪن ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻮﺟﻮد، ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﯿﺠﺎنﻫﺎﯾﺶ و ﯾﺎﻓﺘﻦ راﻫﯽ ﺑﺮاي ﺣﺮﮐﺖ در دل ﻋﺪمﻗﻄﻌﯿﺖ اﺳﺖ.در روﯾﮑﺮد درﻣﺎن ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﭘﺬﯾﺮش و ﺗﻌﻬﺪ(ACT) ، ﻫﺪف اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﻓﺮد دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﺪ ﯾﺎاﺣﺴﺎس ﻏﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻫﺪف آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﻓﮑﺎري ﻣﺎﻧﻨﺪ »ﻫﻤﻪﭼﯿﺰ را دﯾﺮ ﻓﻬﻤﯿﺪم« را ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﻨﺪ، ﺑﺪون آﻧﮑﻪ آنﻫﺎ را ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﻣﻄﻠﻖ درﺑﺎره ﺧﻮد و ﺗﻤﺎم آﯾﻨﺪهاش ﺑﺪاﻧﺪ.ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻧﺎراﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ، اﻣﺎ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺑﺮاي ﮐﺴﺐاﻃﻼﻋﺎت، ﭘﯿﮕﯿﺮي درﻣﺎن، ﻣﺮاﻗﺒﺖ از ﺧﻮد و ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي ﺑﺮ اﺳﺎس ارزشﻫﺎﯾﺶ اﻗﺪام ﮐﻨﺪ.
ﮔﺎﻫﯽ ﭘﺮﺳﺶ ﮐﻤﮏﮐﻨﻨﺪه اﯾﻦ اﺳﺖ“:اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﺎﺷﺪ از اﻣﺮوز ﺑﻪ ﺑﻌﺪ، ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﻮﺟﻮد، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﻤﮑﻦ را ﺑﺮاي ﺧﻮدت ﺑﮕﯿﺮي، ﭼﻪ ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ ﻧﯿﺎز داري ﺑﺪاﻧﯽ ؟”اﯾﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﮔﺬﺷﺘﻪ را اﻧﮑﺎر ﻧﻤﯽﮐﻨﺪ، اﻣﺎ اﺟﺎزه ﻧﻤﯽدﻫﺪ ﺗﻤﺎم آﯾﻨﺪه زﯾﺮ ﺳﺎﯾﻪ آن ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮد
ﭼﺮا ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﻣﺎﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟
ﯾﮑﯽ از ﻧﮑﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺄﻣﻞ در داﺳﺘﺎن ﻣﺎ، ﺣﺮﻓﻪ ﻣﺮاﺟﻊ ﻣﺎن ؟! ﺑﻮد. او ﻣﺎﻣﺎ ﺑﻮد؛ ﯾﻌﻨﯽ در ﺣﻮزه ﺳﻼﻣﺖ زﻧﺎن ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ داﺷﺖ. ﺑﺎاﯾﻦﺣﺎل، ﺗﺠﺮﺑﻪ او ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ ﮐﻪ ﺗﺤﺼﯿﻼت ﯾﺎ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺣﺮﻓﻪاي در ﺣﻮزه ﺳﻼﻣﺖ ﻟﺰوﻣﺎً ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي آﮔﺎﻫﯽ ﮐﺎﻣﻞ از ﺗﻤﺎم اﺑﻌﺎد ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎروري ﺷﺨﺼﯽ ﻧﯿﺴﺖ.داﻧﺶ درﺑﺎره ﺑﺎرداري، زاﯾﻤﺎن و ﻣﺮاﻗﺒﺖﻫﺎي زﻧﺎن ﺑﺎ داﺷﺘﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﺟﺎﻣﻊ درﺑﺎره ﺗﻐﯿﯿﺮات ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪان،
ﻣﺤﺪودﯾﺖﻫﺎي ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ و ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي درﺑﺎره ﺣﻔﻆ ﺑﺎروري ﯾﮑﺴﺎن ﻧﯿﺴﺖ.اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺿﻌﻒ ﻓﺮدي او ﻧﺴﺒﺖ داد. داﻧﺶ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﮔﺴﺘﺮده اﺳﺖ و ﺣﺘﯽ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن ﺳﻼﻣﺖ ﻧﯿﺰ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ درﺑﺎره ﺑﺮﺧﯽ ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي درﻣﺎﻧﯽ ﯾﺎ ﭘﯿﺸﮕﯿﺮاﻧﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪروز و ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺪاﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮ، ﮐﯿﻔﯿﺖ آﻣﻮزش ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎروري در ﺟﺎﻣﻌﻪ اﺳﺖ. آﯾﺎ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﺑﺎروري واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻦ، ﺗﻔﺎوت ﻣﯿﺎن ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪان و ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺑﺎرداري، و ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﺣﻔﻆ ﺑﺎروري ﺑﻪ زﺑﺎن روﺷﻦ و ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ در اﺧﺘﯿﺎر زﻧﺎن ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد؟ آﯾﺎ زﻧﺎن ﻣﺠﺮد ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻫﻤﺎن اﻧﺪازه زﻧﺎن ﻣﺘﺄﻫﻞ ﻓﺮﺻﺖ درﯾﺎﻓﺖ ﻣﺸﺎوره دارﻧﺪ؟ آﯾﺎ ﮔﻔﺖوﮔﻮ درﺑﺎره ﺑﺎروري ﺗﻨﻬﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻓﺮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﺑﺎرداري ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ؟
اﮔﺮ آﻣﻮزش ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎروري ﺻﺮﻓﺎً در ﭼﺎرﭼﻮب ازدواج و ﺑﺎرداري اراﺋﻪ ﺷﻮد، ﺑﺨﺸﯽ از زﻧﺎن ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻬﻢ دﺳﺖ ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎﯾﺸﺎن ﻣﺤﺪودﺗﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ.آﮔﺎﻫﯽﺑﺨﺸﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺗﺮﺳﺎﻧﺪن زﻧﺎن از اﻓﺰاﯾﺶ ﺳﻦ ﯾﺎ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻫﻤﻪ آنﻫﺎ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ ﻧﯿﺴﺖ. ﻫﺪف، ﻓﺮاﻫﻢﮐﺮدن اﻃﻼﻋﺎت ﻣﺘﻌﺎدل و ﺑﻪﻣﻮﻗﻊ اﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﺮ ﻓﺮد ﺑﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺮ اﺳﺎس ارزشﻫﺎ، ﺷﺮاﯾﻂ زﻧﺪﮔﯽ و ﺗﺮﺟﯿﺤﺎت ﺧﻮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﮕﯿﺮد .
ﻣﺮاﻗﺒﺖ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ در ﮐﻨﺎر درﻣﺎن ﭘﺰﺷﮑﯽ
ﻣﺴﯿﺮ درﻣﺎنﻫﺎي ﮐﻤﮏﺑﺎروري ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﻧﮕﺮاﻧﯽ، اﻧﺘﻈﺎر، ﻓﺸﺎر ﻣﺎﻟﯽ، ﻧﺎاﻃﻤﯿﻨﺎﻧﯽ و ﺗﻐﯿﯿﺮ در ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻓﺮد از آﯾﻨﺪه ﻫﻤﺮاه ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ، ﻣﺮاﻗﺒﺖ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻓﻘﻂ زﻣﺎﻧﯽ آﻏﺎز ﺷﻮد ﮐﻪ ﻓﺮد دﭼﺎر ﺑﺤﺮان ﺷﺪﯾﺪ ﺷﺪه اﺳﺖ.
در اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ، روانﺷﻨﺎس ﺳﻼﻣﺖ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻓﺮد ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ:
- -1- ﻫﯿﺠﺎنﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﻢ، ﺧﺸﻢ، ﺣﺴﺮت و ﻧﮕﺮاﻧﯽ را ﺑﺪون ﻗﻀﺎوت ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ و ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ.
- -2- اﻃﻼﻋﺎت ﭘﺰﺷﮑﯽ را ﺑﻬﺘﺮ ﺳﺎزﻣﺎندﻫﯽ ﮐﻨﺪ و ﺑﺮاي ﮔﻔﺖوﮔﻮ ﺑﺎ ﻣﺘﺨﺼﺺ زﻧﺎن و ﻧﺎﺑﺎروري آﻣﺎده ﺷﻮد.
- -3- از ﮔﺮﻓﺘﺎرﺷﺪن در ﭼﺮﺧﻪ ﺧﻮدﺳﺮزﻧﺸﮕﺮي و ﻧﺸﺨﻮار ﻓﮑﺮي ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮد.
- -4- ﺗﺼﻤﯿﻢﻫﺎي ﺧﻮد را ﺑﺮ اﺳﺎس ارزشﻫﺎ و ﺷﺮاﯾﻂ واﻗﻌﯽ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﮕﯿﺮد، ﻧﻪ ﺻﺮﻓﺎً ﺗﺮس ﯾﺎ ﻓﺸﺎر اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ.
- -5 – در ﺻﻮرت ﺗﺪاوم ﺧﻠﻖ ﭘﺎﯾﯿﻦ، اﺿﻄﺮاب، ﻧﺎاﻣﯿﺪي ﯾﺎ اﺧﺘﻼل در ﻋﻤﻠﮑﺮد روزﻣﺮه، ﺑﺮاي ارزﯾﺎﺑﯽ و درﻣﺎن ﺗﺨﺼﺼﯽ اﻗﺪام ﮐﻨﺪ.
ﮔﻔﺘﻦ ﺟﻤﻼﺗﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ «اﺻﻼً ﻧﺎراﺣﺖ ﻧﺒﺎش » ﯾﺎ « ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﺎدر ﻣﯽﺷﻮي » ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎ ﻧﯿﺖ آرامﮐﺮدن ﻓﺮد ﺑﺎﺷﺪ، اﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ رﻧﺞ او را ﻧﺎدﯾﺪه ﺑﮕﯿﺮد ﯾﺎ اﻣﯿﺪي ﻏﯿﺮواﻗﻌﯽ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ. ﮔﺎﻫﯽ ﺣﻤﺎﯾﺖ واﻗﻌﯽ ﺑﺎ ﺷﻨﯿﺪن و ﺑﻪرﺳﻤﯿﺖﺷﻨﺎﺧﺘﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻓﺮد آﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد: “ﻣﯽﻓﻬﻤﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺑﺮاﯾﺖ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﺑﻮده؛ ﻫﻢ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ ﻧﮕﺮاﻧﯽ از آﯾﻨﺪه و ﻫﻢ ﺑﻪﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯽ ﺷﺎﯾﺪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﯽ زودﺗﺮ ﺗﺼﻤﯿﻢ دﯾﮕﺮي ﺑﮕﯿﺮي”
آﮔﺎﻫﯽ، ﺑﺨﺸﯽ از ﻣﺮاﻗﺒﺖ اﺳﺖ
ﭘﺬﯾﺮش ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺗﺴﻠﯿﻢﺷﺪن ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻦ واﻗﻌﯿﺖ ﻓﻌﻠﯽ ﺑﺮاي ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺆﺛﺮﺗﺮ در ﻫﻤﺎن واﻗﻌﯿﺖ اﺳﺖ.
اﯾﻦ رواﯾﺖ، داﺳﺘﺎن ﯾﮏ دﺧﺘﺮ ﺧﺎﻧﻢ 35 ﺳﺎﻟﻪ اﺳﺖ؛ اﻣﺎ ﭘﺮﺳﺶ آن ﻓﺮاﺗﺮ از ﯾﮏ ﻓﺮد و ﯾﮏ ﻧﺘﯿﺠﻪ آزﻣﺎﯾﺶ اﺳﺖ.
آﯾﺎ زﻧﺎن از ﺳﻨﯿﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ، اﻃﻼﻋﺎت روﺷﻦ و ﻣﺘﻌﺎدﻟﯽ درﺑﺎره ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺑﺎروري واﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺳﻦ، ﻣﺤﺪودﯾﺖﻫﺎي آزﻣﺎﯾﺶﻫﺎي ذﺧﯿﺮه ﺗﺨﻤﺪان و ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﺣﻔﻆ ﺑﺎروري درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ؟ آﯾﺎ ﺧﺎﻧﻢ ﻣﺠﺮد ﻧﯿﺰ ﻓﺮﺻﺖ دارد ﺑﺪون ﻗﻀﺎوت درﺑﺎره وﺿﻌﯿﺖ ﺗﺄﻫﻠﺶ، ﻣﺸﺎوره ﺑﮕﯿﺮد؟ آﯾﺎ ﮔﻔﺖوﮔﻮ درﺑﺎره ﺳﻼﻣﺖ ﺑﺎروري ﺗﻨﻬﺎ زﻣﺎﻧﯽ آﻏﺎز ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻓﺮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ ﺑﺎرداري ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ؟
آﮔﺎﻫﯽﺑﺨﺸﯽ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺗﺮﺳﺎﻧﺪن زﻧﺎن ﯾﺎ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﻓﺮﯾﺰ ﺗﺨﻤﮏ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮد. ﻫﺪف، ﻓﺮاﻫﻢﮐﺮدن اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻌﺘﺒﺮ و اﻣﮑﺎن ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ اﺳﺖ. ارزﯾﺎﺑﯽ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻓﺮدﻣﺤﻮر ﺑﺎﺷﺪ و ﻣﺮاﻗﺒﺖ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﻧﯿﺰ در ﮐﻨﺎر آن ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.در ﻣﻮرد دﺧﺘﺮ ﺧﺎﻧﻢ ﺟﻮان داﺳﺘﺎن ﻣﺎ، اﮐﻨﻮن ﻧﻤﯽﺗﻮان ﮔﺬﺷﺘﻪ را
ﺗﻐﯿﯿﺮ داد ﯾﺎ ﺑﺎ ﻗﻄﻌﯿﺖ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﻗﺪام زودﺗﺮ ﭼﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪاي داﺷﺖ. اﻣﺎ او اﮐﻨﻮن اﻃﻼﻋﺎت ﺑﯿﺸﺘﺮي دارد و ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﺗﯿﻢ مرکز درمان ناباروری ژیوار ، ﮔﺰﯾﻨﻪﻫﺎي ﻣﻮﺟﻮد را ﺑﺮرﺳﯽ ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي ﺗﻀﻤﯿﻦ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ ﻧﯿﺴﺖ ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي اداﻣﻪدادن ﻣﺴﯿﺮ ﺑﺎ آﮔﺎﻫﯽ و ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﺳﺖ.ﻣﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﻫﻤﻪ ﻋﻮاﻣﻞ زﯾﺴﺘﯽ را ﮐﻨﺘﺮل ﮐﻨﯿﻢ، ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺮزﻧﺪ را ﺑﺮاي ﻫﻤﻪ ﺗﻀﻤﯿﻦ ﮐﻨﯿﻢ و ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﺗﻤﺎم ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎي ﺗﺼﻤﯿﻢﻫﺎي اﻣﺮوز را ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﮐﻨﯿﻢ. اﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ اﻃﻼﻋﺎت ﻣﻌﺘﺒﺮ را در دﺳﺘﺮسﺗﺮ ﻗﺮار دﻫﯿﻢ، درﺑﺎره ﺑﺎروري ، ﺑﺪون ﻗﻀﺎوت ﮔﻔﺖوﮔﻮ ﮐﻨﯿﻢ و ﺑﺮاي ﺗﺠﺮﺑﻪ روانﺷﻨﺎﺧﺘﯽ زﻧﺎن ﻧﯿﺰ در ﮐﻨﺎر ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﺟﺪي در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ.
ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺘﻮاﻧﯿﻢ زﻣﺎن را ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺮﮔﺮداﻧﯿﻢ، اﻣﺎ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﻢ ﮐﺎري ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ آﮔﺎﻫﯽ، ﺑﺮاي اﻓﺮاد دﯾﮕﺮ دﯾﺮ ﻧﺮﺳﺪ!!
از ﻣﻨﻈﺮ روانﺷﻨﺎﺳﯽ ﺳﻼﻣﺖ، اﯾﻦ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﭘﺰﺷﮑﯽ ﻧﯿﺴﺖ؛ ﺑﺨﺸﯽ از ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻣﺎ ﺑﺮاي ﺣﻤﺎﯾﺖ از ﺧﻮدﻣﺨﺘﺎري زﻧﺎن، ﮐﺎﻫﺶ رﻧﺞ ﻧﺎﺷﯽ از ﻧﺎآﮔﺎﻫﯽ و ﻓﺮاﻫﻢﮐﺮدن ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮي آﮔﺎﻫﺎﻧﻪ درﺑﺎره ﺳﻼﻣﺖ و آﯾﻨﺪه زﻧﺪﮔﯽ آنﻫﺎﺳﺖ.
ﺧﻮاﻧﻨﺪه ﻋﺰﯾﺰ
ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ از ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﺷﻤﺎ،ﻟﻄﻔﺎ ﺑﺎ اﻧﺘﻘﺎدات،ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدات و ﺳﻮاﻻت ﺧﻮد ﻣﺎ را در اراﺋﻪ ﻣﻘﺎﻻت و ﺧﺪﻣﺎت ﻣﻮﺛﺮﺗﺮ ﯾﺎري ﺑﻔﺮﻣﺎﯾﯿﺪ.
ﻣﻨﺎﺑﻊ
Doyle, J. O., Richter, K. S., Lim, J., Stillman, R. J., Graham, J. R., & Tucker, M. J. (2016). Successful elective and medically indicated oocyte vitrification and warming for autologous in vitro fertilization, with predicted birth probabilities for fertility preservation according to number of cryopreserved oocytes and age at retrieval. *Fertility and Sterility, 105*(2), 459–466.e2. https://doi.org/10.1016/j.fertnstert.2015.10.026
Goldman, R. H., Racowsky, C., Farland, L. V., Munné, S., Ribustello, L., & Fox, J. H. (2017). Predicting the likelihood of live birth for elective oocyte cryopreservation: A counseling tool for physicians and patients. *Human Reproduction, 32*(4), 853–859. https://doi.org/10.1093/humrep/dex008
Practice Committee of the American Society for Reproductive Medicine. (2020). Testing and interpreting measures of ovarian reserve: A committee opinion. *Fertility and Sterility, 114*(6), 1151–1157. https://www.asrm.org/practice-guidance/practice-committee-documents/testing-and-interpreting-measures-of-ovarian-reserve-a-committee-opinion-2020/
Ethics Committee of the American Society for Reproductive Medicine. (2024). Planned oocyte cryopreservation to preserve future reproductive potential: An Ethics Committee
opinion. *Fertility and Sterility, 121*(4), 604–612. https://doi.org/10.1016/j.fertnstert.2023.12.030
Anderson, R. A., Amant, F., Braat, D., et al. (2020). ESHRE guideline: Female fertility preservation. *Human Reproduction Open, 2020*(4), hoaa052. https://doi.org/10.1093/hropen/hoaa052
Gameiro, S., Boivin, J., Dancet, E., et al. (2015). ESHRE guideline: Routine psychosocial care in infertility and medically assisted reproduction—A guide for fertility staff. *Human Reproduction, 30*(11), 2476–2485. https://doi.org/10.1093/humrep/dev177
